3×3

Jak siegam mysla do pierwszych wspomnien dziecinstwa trojka zawsze byla moja ulubiona liczba. Przynajmniej do momentu kiedy nauczylem sie liczyc do pieciu. Obecna sympatia do trojek trwa niezmiennie, dzisiaj az o trzech trojkatach.

Po dwoch latach od debiutu z nowa krotkograjaca plyta Our Love Is Hurting Us wraca oOoOO, czyli Christopher Greenspan. Senny nastroj, w tle buzujacy bas albo odlegly ambientowy chor- wszystko to bylo juz na poprzednim krazku- odmiana przychodzi w jakosci nagrania i bitow ktore gestoscia i sila rozpierdalaja od srodka. Wprowadzajacy rewelacyjny, spowolniony hihop doslownie wwierca sie w czaszke, dodaj pociety wokal i kiedy dolanczajaja syntezatory siedze/ide/stoje zahipnotyzowany.
Plyta przyspiesza gdy na mikrofonie pojawia sie Butterclock, ale wokal przesladza ladne podklady, calosc brzmi ckliwie i traci banalem. W zeszlym roku na podobnym pomysle przejechal sie na dlugograjacym debiucie Balam Acab. Szkoda, bo nawet w takim stanie bylyby z tych piosenek niezle instrumentale. Ciekawiej jest nawet kiedy Chris wciska cheesy solowke gitarowa, jeszcze lepiej gdy do wysokich syntezatorowych tonow dreczy ukradziony skads wers I didnt mean to break your heart. Mimo wycieczek w malociekawych kierunkach i raptem 18tu minut to jeden z ciekawszych krazkow jakie slyszalem w tym roku.
W calosci mozna posluchac tutaj, zajawki z tuby pod spodem.

 

 

Vessel nie jest do konca trojkatny- z Tri Angle jest dopiero umowiony na longa, podobno jeszcze w tym roku. Kiedy o nim ostatnio wspominalem nie wiadomo bylo czego sie po Sebie Gainsborough spodziewac. Obraz klaruje wydany nakladem left_blank nowy minialbum Standard. Epke rozpoczyna swietne piec minut, mroczne, ciezkie od bitu i wielu warstw dzwiekow. Najlepsze jednak Vessel trzyma na koniec- industrialne trzaski niespiesznie nabieraja sensu i harmonii wsrod dziwnych sampli, do rytmu wywolujacego nieprzyjemny dyskomfort, momentami wrecz migotanie przedsionkow. Jesli to jest standard tego mlodego chlopaka z Bristolu, to ja na longa czekam z wypiekami na twarzy. Epka w calosci tutaj.

Najnowsze wydawnictwo Tri Angle AlunaGeorge pasuje do tego towarzystwa jak wol do karety. Mimo tego ze probuja mi wmowic, You Know You Like It (but it drives you in same), epka nie podoba mi sie ani na jote. Monotonny, wtorny bit, ladne partie wokalne, duzo refrenow, slodkich chorkow- ta koktajlowa muzyka stworzona jest na radiowe plejlisty, nie do sluchania. Parafrazujac, It doesn’t even drive in sane, it annoys me and bores to death.

4 thoughts on “3×3

  1. Pingback: cymbal dzwieczny | nie.spokoj

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s