Kobiety na skraju zalamania nerwowego

Gdzie sie nie obejrze, kobiety na skraju, to juz jesien?

 

Po pierwsze Mademoiselle Julie czyli adaptacja sztuki Strindberga ktora widzielismy niedawno w Barbicanie. Sprawa jest o podzialach spolecznych, emancypacji, rownosci, z ktorymi nie radzi sobie Mademoiselle. XIXto wieczny tekst potraktowany doslownie czuc troche grzybem, zwlaszcza kiedy scenografia i muzyka to juz wiek XXI. Przydaloby sie bardziej elastyczne podejscie do dialogow, moze troche tez do gry glownych aktorow. Mozliwe jednak ze nie odgadlem zamyslu, sytuacje utrudnial jezyk francuski, wielki krolik homoseksualista i buka na drugim planie, a przede wszyskim Juliette Binoche w luznej zlotej sukience w odleglosci trzech metrow od fotela.

Po wtore, Mavis Gary, czyli tytulowa Young Adult. Mimo ze znalazlem film w przegrodce komedie\komedie romantyczne, zwazywszy na duet autorow Reitman-Cody (Juno), oczekiwania mialem dosc wysokie. Niestety. Okazal sie powielona klisza dwoch opowiesci: o nieszczesliwej bylej krolowej balu i zapracowanej samotnej kobiecie w wielkim miescie, polaczonych w jedno. Ta niesmieszna komedie ratuje jednoosobowo Charlize Theron, ale kiedy dochodzi do tej hollywoodzkiej sceny zbiorowych wyznan, kiedy wszystko (w tym juz przeciez prostym filmie!) jest bez niedopowiedzen podane na talerzu, sam jestem bliski zalamania.

W calkowicie przeciwnym kierunku idzie Sleeping Beauty. Tu o motywach glownej bohaterki nie wiadomo prawie nic, wszystkiego domyslic musimy sie sami. Niezla rola zimnej, obojetnej na uczucia studentki w wykonaniu Emily Browning. Swietnie nakrecony, z powolnymi ruchami kamery, wyciemnieniami i oszczedna muzyka Bena Frosta. Ciekawie pokazana jest tez cala historia snu za pieniadze, wyzuta z jakiegokolwiek suspensu. Zaintrygowal, ale na dluzej zapamietam pewnie tylko Emily na golasa.

O zalamanych kobietach jest tez w Detachment, mimo ze glowna role gra malo kobiecy Adrien Brody. Kobiety sa trzy, Brodiemu udaje sie uratowac jedna, a przy okazji na wierzch wylazi pare nieprzyjemnych prawd o odklejonym, ‚melancholijnym’ bohaterze i szerzej, o ‚bezdusznym’ spoleczenstwie. Najlepsza rola Brodiego przynajmniej od Predators. Swietna, nota bene, scena w ktorej Brody czyta uczniom The Fall of the House of Usher Edgara Allana Poe wyjasnia troche aspiracje rezysera i jak nie do konca sztuka mu sie udala. Tymniemniej warto zobaczyc, a jeszcze lepiej przeczytac opowiadanie; w calosci tutaj.

Bank rozbija Rozstanie. Rewelacyjny dwugodzinny iranski dramat trzyma w napieciu jak malo ktory film akcji. Przeplatajace sie historie dwoch rodzin poruszaja tyle tematow, prowokuja tyle niewygodnych, niespokojnych mysli co wszystkie poprzednie tytuly razem wziete. Porownanie ktore pierwsze naplywa do glowy- Sceny z Malzenstwa nie oddaje zlozonosci tego obrazu. Chyba trudno o wiekszy komplement.

2 thoughts on “Kobiety na skraju zalamania nerwowego

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s